UNUTTUM DEMEK HATIRLAMAKTIR:
derler ki birini unutmanın en kolay yolu başka birisiyle tanışıp onunla beraber olmaktır!!! ben bu yıl lise yi bitirdim. Lise son sınıfa başlarken bu yılın güzel geçeceği gibi hisler vardı içimde ve öyle oldu da…
okulun ilk haftasıydı ve bir arkadaşımla okul çıkışı gezmeye gitmiştik.. İşte o günden sonra herşey oldu.. Bazen düşününce keşke olmasaydı diyorum ama bazende iyiki olmuş böyle güzel bir gün yaşamışım diyordum. O gün bir alışveriş merkezinde birini görmüştüm ilk görüşte aşk mı derler buna adını bile koyamadığım bir histi bu…
yanıma gelip konuşmaya başlamıştık oysa ki hiç beklemezdim bunu. benden telefon numaramı istemişti ilk başta vermemeye kararlıydım daha sonra nasıl olduysa verdim..
dosttuk önceleri dostluk mesajları çekiyorduk birbirimize ve bir gün birbirimize karşı olan hislerimizi açıkladık daha sonra hayat toz pembe oldu.. herşey harika gözüküyor insanın gözüne aşık olunca.. ben onu hayattaki bütün insanlardan çok seviyordum belkide o da beni.. bu güzel kelimeyi ilk ona söylemiştim defalarcaaa..ama 4,5 ay sonra bana taşınacaklarını ve uzaktan yapamayacağıımızı söyledi.. bu ne kadar doğru bilemem ama bana göre insan aşık oldu mu dünyanın öbür tarafına da gitse aşkını sürdürür en azından gerçekten aşıksanız, zaten aşık değilseniz bunu düşünemezsiniz bile. şimdi hala ayrıyız ve bana tekrar dönmek isterse ben kabul eder miyim bilmiyorum.. bizim aşkımızın da sonu hüsran oldu tıpkı mutlu sonla bitmeyen filmler gibi.. allah onu hayatı boyunca mutlu etsin böyle bir anda terk edip giden erkekleri de.. bütün insanlar mutlu olsun..
seviyorsanız gerçekten seni seviyorum deyin ama sevmiyorsanız başka birisinin hayatını karartmayın!! kandırmayın hem kendinizii ve karşınızdakini !!!

WEBCAM AŞKI:
yaralıydı kalbim çok yaralıydı.birine aşık olmuştum onunsa bana karşı içinde bir kıpırtı bile yoktu.unutmak zorundaydım.unutabilmek için başkalrıyla çıkmayı denedim ama 2. gün ayrıldım hepsinden;çünkü ben onu seviyordum.
birgün msn de biri beni ekledi.çok hoştu.kim cesaret edebilirdi ki ‘bi gün onu sana bir sanal aşk unutturacak’ die.söyleselerdi de gülüp geçerdim zaten.ama oldu işte bir mucize oldu ve ben ona aşık oldum o da bana.ama ben izmirdeydim o ise istanbulda.önceleri sorun etmedik mesafeleri ama sonra acı gerçeği gördük ;biz birbirimize çok uzaktık.defalarca kez ayrılmayı denedik ama olmadı kopamadık.sonra bi gün ben bi hata yaptım.aldattım onu.evet onu deliler gibi sevmeme rağmen aldattım.mantıksız geliyor,saçma geliyor dimi ‘severken aldatmak niye?’ diye. ama ben çevremdekilere uydum ‘onun seni aldatmadığından emin olabilir misin ki?’ diyolardı.haklılardı belki ama ben hata yaptım ve hala bu hatanın cezasını çekiyorum.onunla hala konuşuyoruz ama ben onun bana ismimle hitap etmesine katlanamıorum.aşkım,meleğim,papatların en güzeli desin istiyorum.kafaya taktık ayrılsak da o da ben de her fırsatta söylüyoruz ’5 dk bile görsem yeter’

YAĞMUR SAÇLI KIZ:

Yağmur saçlı Kız unutma! bir tek seni sevdim ben, bir tek seni özledim … Sen benim ilham kaynağımdın, sevinç tomurcuğum, sevgi çağlayanım, hayat pınarımdın bir zamanlar… Bir zamanlar saçların bahçemin nazlı çiçeğiydi her dokundukça yeşeren, okşadıkça kokulu güller açan; doyamazdım bakmaya, dokunmaya kıyamazdım… Ellerimi tuttuğunda tanımsız bir sevinç kaplardı içimin denizlerini; gökyüzü benim olurdu, yeryüzü benim…

Yaşamak bir rüyaydı seninle Yağmur saçlı kız, en güzel rüya sendin. İlkbaharda gökkuşağım olurdun, yazmevsiminde yağmurum, sonbaharda rüzgarım, kışmevsiminde fırtınam olurdun, her halini severdim senin…

Seni görmediğim gün bir şeyler eksik gelirdi bana, yabancı kalırdım hayata. Hüzünlü ırmak kuşları gibi bekler dururdum bir kıyıda, sen gelir geçersin diye…

Ne güzeldi özlemin çiçeklerinde yağmur yağmur gülüşün, geçişin her sabah gülümseyerek kapımızın önünde; rüzgarın saçlarına vuruşu, fistanının savruluşu rüzgarda ne güzeldi…

Yazyağmurum olur ıslatırdın beni, güzgüneşim olur ısıtırdın. Düştüğüm her kuyuda gözlerindeki sevdalı imgeye tutunup çıkardım yeniden yeryüzüne, kirpiklerinde dinlenirdi ruhum…

Beyazlar içinde gelirdin her gelişinde, nazlı utangaç bir gülüş olurdu dudağında, yanağında dağ gülleri; nefesinde serin serin sevgi olurdu. Yasemin kokulu bir sevinçle süslenirdi gönlümüz, ay kokardı bakışların, oturup saatlerce yıldızları seyrederdik…

Şimdi geride kalan zaman dilimlerinde kare kare mutluluklar geçiyor gözlerimin önünde, korkular, tehtitler geçiyor… Ne zaman seninle buluşsak çabuk geçerdi zaman, kırmak isterdim dünyadaki bütün saatleri, zincire vurmak isterdim…

Korka korka buluşurduk kuytu yerlerde, sarılıp dururduk biribirimize, sadece gözlerimiz konuşurdu. Sonra ayrılırdık istemeye istemeye. Sorguya çekerlerdi seni, döverdi kardeşlerin, elimden bir şey gelmezdi. Gözyaşların gücüme giderdi, oturup ağlardım senin yerine…

Unutma! Bir tek seni sevdim ben, bir tek seni özledim bahar gülüşlüm…
Şimdi buluştuğumuz yerden ne zaman geçsem içim burkulur, gözlerim durup durup dolar. Her esen yelde, yağan yağmurda, çağlayan ırmakta, uğuldayan ormanda senin kokunu duyarım çünkü…

Anladım ki, bütün iççekişler sevgililerine kavuşmayan sevdalıların hüzünlü gözlerinden gelirmiş, yaşamın kıyısında kırılmış tomurcuklardan…

Şimdi acılar simsiyah bir sarmaşık esrarıyla büyüyor bedenimde her gece, inciterek sarıyor yüreğimin yalnızlığını… Yokluğun bir rüzgardır şimdi eser gönlümün soğuk duvarlarına her gece. Gözyaşlarım yağmurlara karışır, yağmurlar gözyaşlarıma, düşer damla damla yitirilmiş sevda közlerine…

Özlem tek yönlü uzun bir yol işte Yağmur saçlı kız, gidipte dönüşü olmayan… Aklıma düştükçe bakışların, bir hüzün şarkısı kırılır kalbimde, ki, canıma batıyor kırıkları her defasında..
Hiç çiçeklenmiyor dallarım artık, meyve de vermiyor. Kalbimin batısında battı güneş, doğusunda ise güneş yok…
Ah yıllar ah! Şarkılardaki gibi her şeyi yıpratır, yorar, yaşlandırır ve alıp götürür bilinmeyen bir meçhule doğru…

YASAK AŞK:

Ben okadar çok sey yasadımki en son yasadıgım olaydan sonra anladımki hepsi yalan bi gercek oymuş…İçim yanıyor onu düşündükce biliyorum sonumuz yok olmayacakta ama neden kalbim hala onun için atmakta düşüncelerim neden hala illede o demekte bana?
kısacık zamana okadar çok şey sıgdırdımki onunla gecen her dakikam bir ömre bedeldi..delirmiştim sankii herseyiyye uzak ve tuzaktı bana..yapamiordum herseyi göze almıstım sankii ya o ya hiç diyordum…Bana öyle bir sarılıyordukii bırakma beni deyişlerini unutamıyorum ziyaretine gittigimde karsısında beni görünce sasırmıstı aglamaya basladım özür dilerim burcu affet beni derken sarıldım afyona gidiyorum gelmicem dedigimde hala bana ara beni diyordu…biliyordu sonumuzun olmadıgını sadece evli olması deildi sorun o karanlık bir adamdı kendi sonu bile yoktu hele bizimkilerle husumetlilerdi..duysalar benide onuda asarlardı..ama ben herseye ragmen onu arıyor soruyorum oda öle..korkmuyorduk hiç bişeyden ayrılık hariçç.. bitek içimi kemiren beni aglatan ayrılık.. düşünmesi bile ucurumun kenarına beni bir adım itiyor…son kez gitmeden bi sarılabilsem öpsem koklasam onu son bir defa sadece son bir defa….yasayan ölü gibiyimmm…esi geldi görmeye onu ben 10 dk görüştüysem o 1 saat görüştü öyle bir dokunduki kanıma agladım çocuklar gibi…ben kimimki dedim içimden..yazık bana çok yazıkkk yinede affet beni sen bırakmadıgın sürece bırakamamki seni..bekliyorum ellerini bana uzatıpp gidelim burdan deyisini ve ardımıza bakmadan kaybolup gitmeyi….kırcicegin seni çok özledi sevgilim…. bir gün insallah bana ait olursun